Overal om ons heen is drama. of je nu je oor bij de buren te luister legt of je kijkt naar het nieuws, we worden de hele dag overspoeld door drama. Dat beinvloed ons meer dan we denken. Want waar je aandacht aan geeft groeit. En er is zoveel dat om aandacht schreeuwt. De aarde gaat gebukt onder alle troep die wij er dumpen. Hele volken zijn op de vlucht met alle drama van dien. Op andere plekken worden mensen misbruikt in arbeid of seksueel. Er komt geen einde aan, je zou er makkelijk in kunnen verdrinken. En geloof me, vroeger heb ik soms vertwijfeld opgeroepen dat we in een rot wereld leven. Het was te intens, te veel, te overweldigen.

Het enige wat mij dat bracht was moedeloosheid, lichte gevoelens van depressie en onmacht. De mensen waar ik mee meeleed werden er helaas niet beter door en mijn directe omgeving nog minder.

Inmiddels weet ik dat als je aan drama energie toevoegt, je er meer van krijgt. En dat is nu juist wat ik niet wil. Maar hoe dan? Onverschillig zijn voor al dat leed? Nee dat is niet de goede manier.

Je kunt véél doen. Allereerst goed voor jezelf zorgen, je kunt er pas voor de ander zijn als je er voor jezelf bent.

Daarin schuilt de oplossing.

  • Doordat jij goed voor jezelf zorgt geef je het goede voorbeeld.
  • Doordat jij goed voor jezelf zorgt heb je ruimte voor de ander.
  • Doordat jij goed voor jezelf zorgt heb je nog iets over om weg te geven,

Je kunt er dan voor de ander zijn vanuit jouw overvloed. Onderschat niet de waarde van deze instelling voor de wereld om je heen. Meehuilen met de wolven heeft geen zin, vechten is vermoeiend en kost je voornamelijk je eigen levensenergie.  

Indentificeer je met goede en positieve energie. Laat drama niet alle aandacht opeisen. Jij maakt de wereld mooier als je zelf liefde bent, in plaats van angst…
Je voegt altijd je energie toe aan de collectieve energie die als een soort band om de aarde hangt. Het wordt het collectieve bewustzijn genoemd en iedereen die leeft en heeft geleefd heeft daar zijn of haar steentje aan bijgedragen. We zijn uiteindelijk allemaal verbonden met elkaar.
 
De vraag is welke bijdrage wil jij geven aan de collectieve energie, nog meer angst, verdriet en ellende of kies je er bewust voor om liefde en vertrouwen toe te voegen? 
 
Liefs,
Marja